|
Czy rozmnażać?
opracowała Jana Wiśniewska
www.malamuty.om.pl
Zanim rozmnożysz
swoją sukę bądź psa, odpowiedz sobie na pytanie: dlaczego
chcę rozmnożyć? Jedyna właściwą odpowiedź to: dla
udoskonalenia rasy.
Nie jest odpowiednią
motywacją:
-
Chęć
zarobienia na sprzedaży szczeniąt - może się okazać, że
koszty przerosną zyski (Ile kosztuje hodowla?)
-
Chęć
przeżycia czegoś wyjątkowego - pamiętaj, że w naturze
nie zawsze wszystko idzie dobrze. Możesz przeżyć utratę
ciąży u suki, ciężki poród zakończony cesarskim cięciem,
a także śmierć szczenięcia (według amerykańskich
statystyk w niemal co drugim miocie się to zdarza). Bądź
na to przygotowany. Jeśli chcesz po prostu pokazać
dziecku uroczy widok suki zajmującej się szczeniętami,
zawieź je do jakiejś hodowli.
-
Chęć
sprawienia suce przyjemności, bo natura każe jej mieć
choć raz szczenięta - to mit, suka powinna mieć
szczenięta w miarę regularnie (co 1,5-2 lata) albo
wcale. Jednorazowe zafundowanie suce macierzyństwa
zwiększa prawdopodobieństwo chorób narządów rozrodczych.
Odchowanie miotu to nie tylko przyjemność, ale także
wysiłek. Dla suki, bo musi nosić ciążę, przejść poród i
odchować często liczny miot. I dla ciebie - musisz jej w
tym wszystkim towarzyszyć a dodatkowo przez co najmniej
kilka tygodni sprzątać po załatwiających się z olbrzymią
częstotliwością szczeniętach. Zastanów się dobrze, czy
jesteście oboje na to przygotowani.
-
Chęć
sprawienia przyjemności psu, żeby choć raz spróbował
seksu, bo wtedy przestanie szaleć na widok suk - to
kolejny mit. Pies, który raz pokrył, będzie dążył tym
bardziej do kolejnych kryć. A ty nie masz zbyt dużego
wpływu na to, kiedy i czy w ogóle pojawi się jakaś suka
do krycia.
Suka czy pies, zanim
zostaną rodzicami, powinni spełnić kilka warunków:
-
Osiągnąć na wystawach doskonale oceny - nie tylko
kwalifikacje obowiązująca do uzyskania praw hodowlanych,
ale naprawdę dobre wyniki wystawowe. Związek
Kynologiczny stawia dosyć niskie wymagania, które
spelnicć może praktycznie niemal każdy pies czy suka,
uzyskanie jednak 3 ocen niezbędnych do otrzymania praw
hodowlanych nie oznacza jeszcze, ze dane zwierze
przedstawia wysoka hodowlana wartość. Pamiętajmy, ze aby
rodzące sie szczenięta danej rasy były coraz lepsze,
należy rozmnażać tylko osobniki plasujace sie POWYŻEJ
PRZECIETNEJ w danej rasie. Wszyscy kochamy nasze psy, sa
dla nas najlepsze i najpiekniejsze, w hodowli jednak
musimy spojrzeć na nie krytycznym okiem.
-
Miec
doskonala, typowa dla rasy psychike. Nie mozna rozmnazac
psow agresywnych czy tchorzliwych. Charakter jest w
duzym stopniu dziedziczny i produkowalibysmy w ten
sposob kolejne pokolenia psow sprawiajacych powazne
problemy swoim wlascicielom. U malamutow szczegolnie
nalezy unikac w hodowli osobnikow agresywnych wobec
ludzi. Malamut ma byc z definicji stworzeniem lagodnym
wobec ludzi.
-
Cieszyc
sie doskonalym zdrowiem. Rozmnazane zwierzeta powinny
byc przebadane pod katem dysplazji stawow biodrowych i
genetycznie uwarunkowanych chorob oczu. Badania takie
wykonuje tylko mala grupa uprawnionych weterynarzy,
ktorzy jednoczesnie maja prawo wpisywac wyniki tych
badan do rodowodu. Procz tego warto wykonac badania krwi
- nie tylko podstawowa morfologie, ale badania w
szerokim zakresie, ktore pozwola wykryc ewentualne
zaburzenia w pracy nerek, watroby, tarczycy etc.
Dodatkowo mozna przebadac takze stawy lokciowe, serce.
Zdrowie to podstawa!
|