Klub Rasy Alaskan Malamute - Kodeks Etyczny AMCF

Kodeks Etyczny AMCF (Klub Rasy Alaskan Malamute - Francja)

Tłumaczenie

Agnieszka Madejska

W z związku z pracami w ramach misji mającej na celu ochronę rasy Alaskan Malamute komisja AMCF uznała za niezbędne uchwalenie jasnych reguł składających się na Kodeks Etyczny, który musi być obowiązkowo przestrzegany przez wszystkich hodowców.

Kod Etyczny nie wytycza metod selekcji, ale został stworzony w celu ochrony zdrowia suk hodowlanych i ich potomstwa.

Biorąc pod uwagę biologiczną specyfikę (pierwsze oznaki cieczki, jej częstotliwość etc.) członkowie Klubu zdadzą sobie sprawę, że niżej wymienione reguły w rzeczywistości nie są zbyt restrykcyjne. Komisja ustanowiła zasady etyczne hodowania, które muszą być przestrzegane w poszanowaniu dla rasy Alaskan Malamute. Powinny też przypominać nam o moralnym zobowiązaniu, które bierzemy na siebie decydując się na narodziny szczeniąt, za które powinniśmy być w pełni odpowiedzialni.

Hodowca powinien mieć szczenięta okazjonalnie to znaczy raz do roku lub rzadziej, używając do hodowli tylko malamuty zarejestrowane w LOF, a wszelkie dane dotyczące rodowodu obu rodziców powinny być znane jeszcze przed planowanym kryciem.
Hodowcy planujący więcej niż jeden miot w ciągu tego samego roku powinni posiadać certyfikat uprawniający do takich praktyk (w nawiązaniu do zwierząt udomowionych ujętych w zapisach kodeksu rolnego, artykuł L 214-6, L 215-9 & 10, obowiązującego od 1.01.2005r.)
Właściciele psów używanych do hodowli powinni przestrzegać Międzynarodowych Zasad Hodowlanych FCI uchwalonych w 1979 roku, zwanych “Konwencją Berneńską”.
Suka nie może być kryta przed ukończeniem 18. miesiąca życia. Pierwszy raz nie mogą być kryte suki starsze niż 5 lat. W ciągu całego okresu hodowlanego suka nie może mieć więcej niż 6 miotów. Z kolei do hodowli nie mogą być już używane suki, które ukończyły 9. rok życia. Idealna sytuacja to krycie suki co drugą cieczkę. W praktyce oznacza to mniej więcej jeden miot rocznie.
Hodowcy muszą przestrzegać i stosować się do zasad przedstawianych przez AMCF i nie wolno im kryć ze świadomością, że rodzice planowanego przez nich miotu są potwierdzonymi nosicielami chorób dziedzicznych. W przypadku jakichkolwiek nieprawidłowości pochodzenia genetycznego, hodowca jest zobowiązany wycofać takie zwierzęta z hodowli.
Jest pożądane, aby hodowcy wykonywali badania stawów swoich malamutów w celu wykrycia ewentualnej dysplazji. Zwierzęta z wynikiem badania oznaczonym B lub C mogą być kojarzone tylko z malamutem, który otrzymał wynik A. Odstępstwo od tej zasady jest całkowicie zabronione.
Hodowcy godzą się, aby ich hodowle były kontrolowane przez osoby uprawnione do tego przez AMCF oraz przez „Centralny Związek Kynologiczny”, „Kierownictwo Służb Weterynaryjnych” czy przez urzędników kontroli gospodarczej.
Regularni hodowcy mają obowiązek prezentowania swoich psów na wystawach. Przynajmniej raz w ciągu całej swojej kariery hodowlanej zwierzę powinno zostać pokazane na Wystawie Specjalistycznej AMCF.
Sprzedając szczenięta hodowca jest zobowiązany przekazać kupującemu:
1. umowę sprzedaży
2. zaświadczenie o przeprowadzonych szczepieniach
3. zaświadczenie o tatuażu lub mikroczipie identyfikacyjnym
4. metrykę szczenięcia (w przypadku, gdy hodowca nie dysponuje jeszcze metrykami, musi przedstawić kupującemu numer miotu nadany przez Centralny Związek Kynologiczny)
5. odpowiednią broszurę zawierającą porady odnośnie hodowania, wychowywania i odżywiania szczenięcia
Hodowcy są moralnie odpowiedzialni za psy pochodzące z ich hodowli, aż do czasu ich naturalnej śmierci. Przy sprzedaży hodowca powinien poznać wszelkie niezbędne informacje o osobie zainteresowanej zakupem psa. W przypadku, gdy specyfika rasy mija się z oczekiwaniami ewentualnego kupującego lub nie pasuje do jego sposobu życia, hodowca powinien odmówić sprzedaży. Jeżeli nowy właściciel z jakiegokolwiek przekonującego powodu nie może zatrzymać psa, hodowca, jeżeli okaże się to niezbędne, powinien być przygotowany na przyjęcie go z powrotem.
Przy sprzedaży szczenięcia hodowca jest zobowiązany poinformować nowego właściciela o istnieniu AMCF i ewentualnie powinien przekazać mu aplikację członkowską ze swoim podpisem jako rekomendacją.
Hodowcy powinni uświadamiać nabywców ich szczeniąt o konieczności zdobycia uprawnień hodowlanych. Ostatecznie po osiągnięciu przez malamuta wieku, w którym może on zacząć zdobywać uprawnienia hodowlane, hodowca powinien wysłać do nowego właściciela list z informacją o terminach wystaw w pobliżu jego miejsca zamieszkania. Ewentualna rekompensata w przypadku, gdy zdobycie uprawnień hodowlanych okaże się niemożliwe, powinna być zawarta w umowie sprzedaży (zwrot części lub całości ceny sprzedaży szczenięcia, darmowe krycie czy ostatecznie przekazanie szczenięcia z innego miotu oraz inne sposoby rekompensaty uzgodnione przez obie strony).

Wszystkie wymienione powyżej punkty składają się na kodeks etyczny Klubu, który muszą przestrzegać wszyscy właściciele malamutów. Wynikiem odstępstwa od tych reguł będzie nałożenie sankcji określonych w odrębnych zasadach postępowania lub w statucie AMCF.

Zasady hodowlane zawarte w kodeksie etycznym w każdym momencie mogą zostać poddane rewizji przez Zarząd AMCF.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Uzupełnienie od red.:

LOF – księgi rejestracyjne francuskiego związku kynologicznego

We Francji pies podlega pod kodeks rolny, który określa, że w przypadku prowadzenia hodowli, co oznacza minimum dwa mioty w roku (bez względu na liczbę dopuszczanych suk), wymagane jest uzyskanie odpowiedniego certyfikatu. W Polsce w 2006 roku w sejmowej Komisji Ochrony Środowiska powstał pomysł dopisania psa na listę zwierząt gospodarskich, przez co psy miałyby podlegać pod ustawę o organizacji hodowli i rozrodzie zwierząt gospodarskich. Ostatecznie wniosek został wycofany z komisji.

“Konwencja Berneńska” FCI z 1979r. link do wersji angielskiej www.fci.be/uploaded_files/Breeding_EN.doc

KLUB RASY ALASKAN MALAMUTE - HOME

Prawa Autorskie Klub Rasy Alaskan Malamute. Wszystkie materiały zawarte w witrynie oraz w galerii są objęte prawami autorskimi. Nie zezwala się na ich publikację w jakiejkolwiek formie bez pisemnej zgody autora.