Malamut i dziecko

.

Ewa Niemczyk

www.sniezna-dolina.waw.pl

Alaskan Malamute to rasa, która z powodzeniem sprawdza się w kontaktach z dziećmi. Natura rasy pozwala na zbudowanie między psem a dzieckiem specjalnej relacji. Aby taka relacja powstała niezbędne jest odpowiednie wychowanie zarówno naszego malamuta jak i dziecka

Odpowiednio ułożony malamut będzie wspaniałym przyjacielem naszego dziecka o ile ono również będzie traktować go w należyty sposób. Istnieje wiele sposobów jak taką relacje zbudować. Spróbujemy kilka z nich przybliżyć, aby pokazać metody działania oraz przestrzec przed ewentualnymi błędami w sytuacji, kiedy to malamut pojawia się w rodzinie, gdzie są dzieci oraz gdy to dziecko przychodzi na świat w rodzinie, która już malamuta posiada.

Sytuacja pierwsza, kiedy to malamut pojawia się w rodzinie. Podstawową rzeczą jest odpowiedni wybór szczenięcia. Najlepszym rozwiązaniem jest zakup malamuta w hodowli, gdzie są dzieci a szczenięta mają z nim kontakt. Takie szczenię bez problemu zaakceptuje małego człowieka, gdyż miało z nim kontakt od chwili przyjścia na świat. Jest rzeczą oczywistą, że dla szczenięcia przybycie do nowego domu wiąże się ze stresem i niepewnością. Należy dołożyć starań, aby nowy domownik mógł spokojnie się zaklimatyzować, musi poznać wszystkich członków rodziny. Od początku musi jednak wiedzieć, że to człowiek jest „szefem stada” i także dziecko może wydawać mu polecenia. W zależności, w jakim wieku jest nasze dziecko ono również musi zostać pouczone, w jaki sposób należy traktować szczeniaka. Jeżeli jest to bardzo małe dziecko to w żadnym wypadku nie można pozostawiać go samego z psem, gdyż nawet niechcący jest w stanie zrobić mu krzywdę. Dziecko muszi wiedzieć, że pies to przyjaciel i jemu także nie wolno robić krzywdy, bo on tak samo odczuwa ból. Wszelkie próby powarkiwania lub też inne formy dominacji ze strony nawet małego szczenięcia wobec naszego dziecka muszą spotkać się ze stanowczą naszą reakcją oraz okazaniem niezadowolenia. Dziecko powinno, jeżeli jest w stanie, od samego początku uczestniczyć w wychowaniu psa. Nagradzać go smakołykami za poprawne zachowanie, karmić, grzebać rączkami w misce z jedzenie, odbierać zabawki itp. Wszystkie te czynności powinny odbywać się pod naszą czujną kontrolą, aby zaobserwować jak szczeniak na nie reaguje. Takie same czynności powinniśmy również wykonywać sami, aby dla psa nie było różnicy pomiędzy małym i dużym człowiekiem.

Sytuacja druga to przyjście na świat dziecka w rodzinie posiadającej już malamuta. Jeżeli w takiej rodzinie są już inne starsze dzieci to pies bez problemów zaakceptuje nowego członka „stada”, gdyż już wie, że dzieci są ok i można się z nimi fajnie bawić. Sytuacja jest trochę trudniejsza i wymaga większego zachodu, gdy w rodzinie przychodzi na świat pierwsze dziecko a nasz pies jest już dorosły i nie miał wcześniej z kontaktu z dziećmi. Takie pies nie wie jeszcze, ze dzieci są ok. a zachowanie małego dziecka, które płacze, czasem dziwnie pachnie może być dla niego zachowaniem nienaturalnym. W przypadku odpowiednio ułożonego psa akceptacja nowego domownika nie stwarza większych kłopotów, pewne problemy mogą pojawić się, gdy nasz malamut jest psem rozpieszczonym, któremu wszystko wolno i to on czuje się „szefem stada”. W jednym i drugim przypadku pies musi oswoić się z nowa sytuacją i w żadnym razie nie można go od dziecka izolować, bo to na pewno spowoduje duże problemy. Wszelkie kontakty dziecka i psa muszą odbywać się pod naszą czujną kontrolą.

W niedługim czasie zamieścimy informacje na temat metod postępowania w konkretnych przypadkach.